Meikever

De meikever (Melolontha melolontha) is de bekendste en grootste van alle bladsprietkevers in ons land.

Meikever populaties kennen vaak schommelingen. In sommige jaren is er een massavlucht terwijl er in andere jaren weinig meikevers voorkomen. Dit hangt samen met het feit dat ze 3 tot 4 jaar als larve in de grond leven maar ook met klimatologische omstandigheden.

Hoe de meikever herkennen?

• Volwassen meikevers zijn ovaalvormig en worden tot 3 cm lang.
• Meikevers hebben roodbruine dekschilden met een fijne, witte beharing en opvallende driehoekspatronen aan weerszijden van hun lijf. Het meest opvallend zijn echter de roodbruine, mooie voelsprieten.
• De volwassen meikevers komen vanaf eind april - mei tevoorschijn en vliegen tot begin juni.
• Het meest opvallende kenmerk is het zoemend geluid dat ze maken terwijl ze vliegen. Dit wordt veroorzaakt door de trilingen van hun vleugels.
• Ze vliegen 's avonds en 's nachts. Ze worden sterk aangetrokken door lichtbronnen. Overdag rusten de meikevers op takken van bomen.
• De meikeverlarven leven 3 tot 4 jaar onder de grond. Dit betekent dat er 3 tot 4 maten van larven terug te vinden zijn in de grond
• Op het einde van de ontwikkeling van de larven zijn ze een pink dik en groot. Geen enkele andere engerling bereikt deze grootte.

Voedsel van de meikever en zijn larven

De volwassen meikever voedt zich met bladeren van loofbomen. Bladeren van de zomereik, beuk en haagbeuk horen bij de favorieten. Maar bladeren van de esdoorn, walnoot, wilg, hazelaar en verschillende soorten fruitbomen worden ook gegeten. Bij grote aantallen volwassen kevers kunnen bomen serieus worden toegetakeld. De boom kan zich hiervan echter herstellen.

De larven van de meikever eten aan de wortels van grassen maar vind je ook onder hagen en naaldbomen, vooral in bosrijke gebieden. Het eerste levensjaar voeden de larven zich met organisch materiaal en fijne wortels. De daaropvolgende jaren gaan ze dikkere wortels en jonge bomen aantasten. Dan veroorzaken ze de meeste schade.

Meikever bestrijden

Heb je onvoldoende natuurlijke helpers in je tuin en veel schade van meikevers in je gras, kan je de meikeverlarven bestrijden met B-green aaltjes. Lees alles over hoe engerlingen bestrijden?

Hoeveel jaren na mekaar je best behandelt, hangt samen met het aantal jaren dat de keverlarven in de grond aanwezig zijn. Engerlingen van de meikever blijven drie tot vier jaar in de grond waardoor je best drie tot vier jaar na mekaar met aaltjes behandelt.

Natuurlijke vijanden van meikevers

Meikevers spelen een belangrijke rol in ons Ecosysteem. Zowel de kevers als de larven vormen een belangrijke voedingsbron voor veel andere dieren. Hoe groter de biodiversiteit in je tuin, hoe aantrekkelijker die wordt voor vogels en kleine zoogdieren. Zij helpen vanzelf om de meikeverpopulatie in balans te houden.

De volwassen kevers worden gegeten door vogels zoals kauwen, spreeuwen, eksters, gaaien en uilen. Vleermuizen jagen 's nachts actief op vliegende meikevers.

Voor mollen vormen de engerlingen een belangrijk deel van hun dieet. Verder worden keverlarven gegeten door spitsmuizen, kraaien, egels, zwijnen en dassen.

Levenscyclus en voortplanting van de meikever

Na 10 tot 15 dagen bladeren te hebben gegeten – de zogenaamde rijpingsvraat – bereiken de vrouwelijke meikevers hun geslachtsrijpheid en zijn ze klaar om zich voort te planten. Tijdens de paring laat het mannetje zich op zijn rug vallen, waarna het door het vrouwtje wordt voortgetrokken.

Eitjes van meikever

De meikever legt haar eitjes in de grond in kleine groepjes van 20 op een diepte van 10 tot 25 centimeter. Een vrouwtje kan 40 tot 80 eitjes afleggen. De meeste vrouwelijke meikevers sterven tijdens het leggen van de eieren, sommige kevers kunnen twee tot drie keer eitjes afleggen.

De eieren komen uit na 4 tot 6 weken.

Engerlingen van meikever

Vanaf eind juni–begin juli voeden meikeverlarven zich in de bovenste bodemlagen tot het najaar, om vervolgens dieper te overwinteren; dit patroon herhaalt zich in hun tweede levensjaar van half april tot eind oktober. In het derde en meestal laatste jaar eten ze opnieuw tot juni–juli, waarna de volgroeide larve naar 30–40 cm diepte zakt om te verpoppen.

In de herfst van het eerste jaar (het jaar van de ei-afleg) heeft de engerling een grootte van ongeveer 1 tot 2 centimeter. In de tweede lente bereikt deze een grootte van 3 tot 3,5 centimeter. In het derde jaar voor de verpopping heeft deze een lengte van 4 tot 5 centimeter.

Verpopping van meikever

Het popstadium van de meikeverlarve duurt enkele weken. Op het einde van de zomer is in de pop een volwassen kever gevormd. Deze komt echter nog niet tevoorschijn. De kever blijft in dit stadium nog enkele maanden in de grond om pas in mei naar boven te komen.

De volwassen kever leeft gemiddeld tussen 3 en 4 weken, afhankelijk van het weer en het voedselaanbod.

Soorten meikevers

In de volksmond wordt veelal elke kever een meikever genoemd, ook als het effectief om andere kevers gaat zoals de junikever, de julikever, de sallandkever of rozenkever omwille van hun verwantschap. Anderzijds zijn er wel degelijk 3 Europese meikever soorten. We zetten ze even op een rijte:

De gewone meikever (M. Melolontha)

• De meest algemeen voorkomende soort in ons land
• Vooral in gebieden met loofbomen
• Kenmerken zoals hierboven weergegeven

De bosmeikever (M. Hippocastani)

• Komt vooral in bossen en zandige gebieden voor
• Iets kleiner en donkerder dan de gewone meiker
• Voorkeur voor dennen- en sparrenbossen
• Vliegt iets later dan de gewone meikever

De Zuidelijke meikever (M. pectoralis)

• Zeldzamer, vooral in de balkan en delen van Zuid-Europa
• Lijkt op de gewone meikever
• Heeft een kenmerkende licht, behaarde onderzijde
• Komt niet voor in ons land

Ook interessant om te lezen:

• Verschillende soorten aaltjes
• Aaltjes zijn heel gewoon
• Het bodemverhaal